Landscape Architecture

پارک "بالاست" در سیدنی

 

استفاده مجدد و بازیافت یکی از ویژگیهای پارک "بالاست" است. تخریب مواد و استفاده از آثار سایت سابق صنعتی تبدیل به اجزای مهم پارک جدید در شبه جزیره بندرگاه سیدنی شده است. فضاهای هیجان انگیز تئاتر گونه در هم آمیخته با یک داستان جدید از پایداری هستند که به سوابق موجود افزوده شده اند.

"پارک بالاست" یکی از زمین های ماسه سنگی بندر سیدنی است که مورد پاکسازی وحشیانه صنعتی در قرن نوزده  و بیستم قرار گرفته است.در پاسخ به نگرانیهای واقع بینانه در صنعت، ماسه سنگ اولیه حفر شده، استخراج و قالب بندی از گیاهیبه نام اکالیپتس برای ایجاد نفت و روغن انبار  شده است. در حال حاضر به عنوان یک پارک، اسکله منحصر به فرد  سیدنی دوباره طراحی شده است.

طراحی متمایز نه تنها برای همجوشی توپوگرافی طبیعی و مصنوعی است ، بلکه برای درمان تاریخ های بسیار حاضر در سایت است. چهار داستان مرتبط در مورد پارک " بالایت" مشخص شده است : چشم انداز بومی سرزمین های ماسه سنگی پوشیده با گیاه اکالیپتوس، املاک بزرگ مسکونی قرن نوزدهم، توسعه صنعتی قرن بیستم ، و اخیرا یک چشم انداز جمعی تفریحی.

تعجب از طراحی فعلی این است که این روایات بدون تناقض لایه بندی شده اند. با این حال،طراحی جدید از پارک، فراتر از روایتهای قدیمی در دو روش است: مک گرگور (معمار لندسکیپ)، استفاده کامل از مواد باقی مانده تاریخی کرده است: اول ، مواد از لحاظ فضاهای نمایشی خود ارزش یابی شده و نه به عنوان عنصر سنگینی با معنای تحمیلی. دوم، یک داستان جدید از پایداری به سوابق موجود افزوده شده است.

توپوگرافی تئاتر گونه

در هر 6.8 مایل (2.5 هکتار) پارک بالاست فضای غیر منتظره ای وجود  دارد، مثل اینکه دو پارک بزرگ جهان در مقیاس کوچکتر در آن به نمایش گذارده شدند. پارک" گائودی" سورئالی است از ترکیب توپوگرافی طبیعی و مصنوعی در حالیکه پارک " بوتس چامانت" تبدیل معدن پاریس به یک درام عاشفانه است. به جای انکار توپوگرافی موجود، این پارکها آنها را خلق مجدد می کنند، هر دو آثاری از شهرهای بزرگ صنعتی و شیوه ای از زندگی طبقه متوسط هستند.

پارک " بالاست" پروح توپوگرافی شهر سیدنی را در بر می گیرد. خوشبختانه، برنامه ریزان اصلی این ریسک را پذیرفته اند تا آثار توپوگرافی و بقایای صنعتی را دست نخورده نگه دارند.  آ نها برای اولین بار ساختار فضایی پویا پارک بعد از صنعتی را در دامنه قلوه سنگها، صخره ها، دیوارها و سکوهای پله ای دیدند. پس از آلوده شدن سطح سایت با سرب ، آزبست و دیگر آلاینده ها، بسیاری از سطوح اصلی در معرض خطر قرار گرفتند. "مک گر کاکسل " ( معمار لندسکیپ)  به طراحی مجدد فرایند خود به خودی دست زد که پاداشهای غیر منتظره ای به دنبال داشت، به عنوان مثال قفسه ماسه سنگ بزرگ با نقاشی های دیواری قرن نوزدهم، منجر به آشکار کردن عنصر قابل توجهی جهت ایجاد لندسکیپ جدید در سمت شمال شد.

تغییرات قرن گذشته، هنوز هم می تواند در ساختار پارک خوانده می شود. دردهه 1920، سمت شمال شبه جزیره برای مخزن نفت دایره ای بزرگ کنده شده و قفسه سنگی پر شده دیواری را ایجاد کرده است. این فرم جدید، باغهای دایره ای با یک سیستم تالاب تشکیل می دهند. در دهه 1930، سمت جنوب شکافته شده تا مخزن نفتی را که یکبار در آنجا بوده، علامتگذاری کند.  در بالای سینه کش صخره یک سری از سکوهای پلکانی یک نسخه خطی مجسمه وار قرن نوزدهم  و بیستم به صورت برجسته، از پل بندر گاه از فاصله دور دیده می شود. هر کدام از این باز سازیها، به طور چشمگیری با پوشش گیاهی تکامل می یابد. در پارک جدید ، معمار ندسکیپ، در حرکت بین فضاها یک دیوار عمیق تئاتر گونه ایجاد کرده است و از سمت هر یک از درخت های اطراف شبه جزیره ورودی های مشخصی تعریف شده اند.

در سمت جنوب در پشت صخره به سمت غار سنگی و بتن ارمه صنعتی ،با گیبین ماسه سنگی بازیافتی عسلی رنگی تکمیل می شود. وقتی پایین می آییم، بندر از نظر پنهان شده قبل از اینکه از طریق 5.2 فوت (1.6 متر) شکاف گسترده ای  که توسط دیوار سیل گیر محافظت می شود ، دوباره آشکار شود. شکاف بریده شده توسط بتن جلاداده شده است.  مانند ورود از طریق یک آستانه در به فضای طاقی از یک کلیسای جامع، شما از غار به سمت بندر، از فضایی فشرده به انفجار فضایی عبور می کنیم. بازدیدکنندگان به ویژگیهای فیزیکی و لمسی پارک آشنا شده قبل از اینکه به افق گسترده بندرگاه سیدنی معرفی شوند.

در سمت شمال شبه جزیره، سکو پایین از طریق یک دیوار سیل گیر بزرگ که در اصل برای جلوگیری نشت نفت ساخته شده، به دو قسمت تقسیم شده است. فرود از بالای این دیوار آغاز و به پایین حرکت می کند در مقابل دیوار فولادی ظریف چسبیده به دیوار صخره در زیر تاریکی سرد باغ خطی- تالابها و باغهای فیلتراسیون شده که ردیابی از خطوط تانکهای سابق هستند، دیوار سیل گیر و درختها پناهگاهی برای باغ از بادهای گرم غرب هستند.

راه سوم- حرکت در سایت از طریق مجموعه ای بزرگ از پله ها و رمپهای پیچیده در امتداد ستون فقرات اصلی سکوهای پله دار است. بر خلاف روشهای صنعتی کارهای قبلی مک گرگور در طرف دیگر بندر، قرار دادن نمای بتنی و نرده های فولادی ظاهر شهری به آن می دهد، در برابر گیبین های پر از مواد زائد خانگی.

استفاده مجدد و بازیافت

یک اکولوژیست تخمین زده است که جریان مواد از طریق مناطق شهری بسیار زیاد است که برای جذب و پردازش آنها 400 تا 1000 برابر بزرگتر از اندازه شهرها فضا نیاز است. مک گرگور  این سوخت و ساز شهری را منعکس کرده و بازیافت یکی از ویژگیهای تعریفی از پارک است.

علاوه بر گیبینهای پر شده از  مواد زائد، بتن کم کربن یکی از بسیار محصولات بازیافتی مورد استفاده در پارک است. معمار استرالیایی دیگر، در پروژه ای دیگر، مواد زائد و گیبین را برای ایجاد ساختار برای پارک جدید به کار گرفت. اگر آنها همچنان مواد زائد را از محل دفن زباله ها خارج نمایند، گیبنها ممکن است به آجرهای خوبی برای آینده معماری لندسکیپ تبدیل شوند. ظاهرا استفاده مجدد از مواد زائد و مصالح در شهرها و بازیافت انرژی نیازی برای ساختن شیوههای زندگی ما در آینده است.

در بالاترین نقطه سایت، هشت توربین بادی عمودی است تا نیاز به سوختهای فسیلی سیدنی را کاهش دهند. همچنین با بازیافت ورقهای فولادی، محلهایی برای مخزنهای روغن ایجاد کرده اند. سهم گیبینها در پایداری به اندازه توربینهای بادی بازیافت انرژی آشکار نیست. انرژی مورد استفاده برای اجرای پارک اندازه گیری شده است. به طوریکه اثر توربینهای بادی در جبران هزینههای انرژی می تواند ارزیابی شود. نمونه مهم دیگر ، استفاده مجدد و راه اندازی 32000 دستگاه است برای جبران تنوع زیستی در منطقه.

علمی و معنوی

روش علمی و رویکرد معنوی خلاق اغلب به عنوان متضاد دیده می شوند. در پارک بالاست، ما پروژه ای داریم که معنویت و اختراع فضایی بخشی از روایات سیستم پایدار عقلانی است . در داخل مواد زائد گیبین، کاشی قدیمی حمام، آجر شکسته و غنیمت های یک بازی فراموش شده فوتبال دیده می شود. مک گرگور( معمار لندسکیپ) در روند توسعه یک سیستم ستاره ای سبز جهانی به نام بیو شهر  است. سیستم طراحی آن بر اساس جامعه ، اقتصاد و محیط زیست است.

چگونه پارک بالاست با توجه به سیستم بیو شهر کار میکند؟ به خاطر برنامه استفاده مجدد و بازیافت،  پارک مک گرگور دارای ارزش بالاتری نسبت به بندر سیدنی است. پارک بالاست همچنین دارای محتوای آموزشی . فرهنگی بهتر، حمایت دولت و مشارکت بهترو بهبود سر پناه معماری است. در پارک بالاست، مک گرگور نشان می دهد که به جای محدود کردن خلاقیت و نوآوری فضایی، سیستم پایدار و منطقی می تواند موتور خلاقیت باشد.

   + نسترن ; ٤:۱۱ ‎ق.ظ ; جمعه ٦ امرداد ،۱۳٩۱
comment نظرات ()